1.2. Moje własne doświadczenie w stosowaniu czarnuszki (nie tylko oleju z czarnuszki): a) olej z czarnuszki ssam w przedniej części ust w związku z podejrzeniem u mnie grzybicy jamy ustnej.1/ Dwukrotnie ssałem niewielką ilość oleju z czarnuszki w przedniej części ust przez kilka miesięcy. Przerywałem około dwa tygodnie przed Magiczny relaks nad morzem – domki wypoczynkowe w Rowach zapraszają na niezapomniane wakacje 10 sierpnia 2023; Kurs angielskiego dla dzieci we Wrocławiu – odkrywanie języka przez zabawę 4 lipca 2023; Programowanie a Chat-GPT – nowa era komunikacji z maszynami 27 czerwca 2023; Czy hybryda niszczy paznokcie? 9 czerwca 2023 Wedo.cz. Czc.cz. Kup teraz na Allegro.pl za 35,50 zł - MAŚĆ PROPOLISOWA NA OLEJKU Z CZARNUSZKI 50gr (12679651360). Allegro.pl - Radość zakupów i bezpieczeństwo dzięki Allegro Protect! jest to moje drugi zestaw, który zakupiłam z psorisel i tak jak na poczatku nie widziałam zbytniej poprawy tak po czasie stosowania go, czyli po około 4-6 tygodniach widziałam dużą poprawę. jeżeli chodzi o stosowanie to szampon jest produktem pozbawionym typowych silnie wysuszających składników pieniących, które podrażniają 49, 99 zł. (20,00 zł/100 ml) zapłać później z. sprawdź. 59,98 zł z dostawą. Produkt: Olej z czarnuszki tradycyjny Sopocka Manufaktura Oleju 250 ml. kup do 12:00 - dostawa jutro. 20 osób kupiło. Olej z czarnuszki można znaleźć również w szamponach, mydłach lub w żelu pod prysznic. Jego działanie nie jest wówczas tak intensywne jak nakładanie oleju bezpośrednio na skórę. Olej z czarnuszki można wykorzystać również do aromaterapii. Pomoże on w wyciszeniu się, złagodzi stres i ułatwi zasypianie. 11. . Mam zaleczoną łuszczycę skóry głowy. Stosowałam Sorel płyn i Daivonex płyn, oba leki są wycofane, co mogę stosować w zamian. Ponieważ do dermatologa są bardzo odległe terminy, mógłby przepisać mi lek lekarz pierwszego kontaktu. z góry dziękuję za odpowiedź Lilianna KOBIETA, 58 LAT ponad rok temu Dermatologia Łuszczyca Stosowanie leków Czym jest łuszczyca? To nawracająca, zapalna i przewlekła choroba dotycząca głównie skóry i układu kostno-stawowego. Pojawiają się zmiany skórne, które są pokryte białą łuską oraz często krwawią. Naskórek u takiej osoby złuszcza się kilkukrotnie szybciej niż u osoby zdrowej. W normalnie funkcjonującej skórze procesy przemiany komórek trwają około miesiąca. Natomiast w łuszczycy procesy te skracają się do ok. 4 dni. Nowe komórki dojrzewają zbyt szybko, a stare nie nadążają się złuszczać. Objawy są przede wszystkim na skórze, ale jest to choroba ogólnoustrojowa. Często towarzyszą jej choroby metaboliczne jak cukrzyca, nadciśnienie czy otyłość. Z tych względów ważna jest też dieta w łuszczycy i o tym dzisiejszy artykuł. Skąd się bierze łuszczyca? Etiologia łuszczycy nie jest do końca znana. Przyjmuje się jednak, że szczególną rolą odgrywają tutaj czynniki genetyczne i szeroko rozumiane czynniki środowiskowe, w tym związanych ze stylem życia. Łuszczyca jest zaliczana również do chorób autoimmunologicznych, kiedy organizm atakuje sam siebie, a więc dużą rolę odgrywa tutaj prawidłowa praca układu odpornościowego. Chory na łuszczycę powinien zadbać o stan jelit i mikroflorę jelitową, ponieważ większość układu odpornościowego znajduje się właśnie w jelitach. Łuszczyca nie jest chorobą zakaźną. Nie przenosi się poprzez podanie ręki czy korzystnie z tych samych przedmiotów. Przy łuszczycy duże znaczenie ma prawidłowy sposób odżywiania i styl życia. Problemy zdrowotne powiązane z łuszczycą Z łuszczycą jest związanych wiele innych problemów zdrowotnych. Warto zwrócić uwagę na przerost Candidy, pasożyty, alergie i nietolerancje pokarmowe. Warto sprawdzić czy nie ma z tym problemów. Jeśli wyjdzie przerost Candidy, to w pierwszej kolejności warto się nim zająć. Tak samo jak zbadamy alergie i nietolerancje pokarmowe, to pomocna może być dieta eliminacyjno-rotacyjna. Osoby z łuszczycą często też mają problemy trawienne i niewystarczającą ilość kwasu solnego w żołądku. Powoduje to nie tylko nieprawidłowe trawienie pokarmów, głównie białek, ale sprzyja wyżej wymienionym schorzeniom, a także SIBO. W sumie można powiedzieć, że przy łuszczycy tak samo trzeba zająć się żołądkiem, wątrobą i jelitami, jak w niedoczynności tarczycy i Hashimoto. Często się też zdarza, że występują obie choroby jednocześnie. Łuszczyca a gospodarka węglowodanowa Jak w większości problemów skórnych, tak i w łuszczycy duże znaczenie ma prawidłowa gospodarka węglowodanowa i utrzymywanie stabilnego poziomu cukru we krwi. Wahania poziomu glukozy i insuliny osłabiają i rozregulowują układ odpornościowy, a utrzymujący się ich wysoki poziom działa prozapalnie. Więcej na ten temat pisałam w artykułach na temat trądziku. Nadwaga i otyłość a łuszczyca Badania potwierdzają, że łuszczyca często występuje u osób z otyłością brzuszną, podwyższonym poziomem trójglicerydów i jest przewlekłą chorobą zapalną związaną ze zwiększonym ryzykiem sercowo-naczyniowym. Z tego względu redukcja wagi może znacząco załagodzić problem łuszczycy. Także w porównaniu z populacją ogólną, pacjenci z łuszczycą mają częściej nadwagę lub otyłości, a pacjenci z ciężką łuszczycą mają większe szanse na otyłość niż pacjenci z łagodną łuszczycą. Dokładny mechanizm leżący u podstaw związku między łuszczycą a otyłością nie jest znany. Prawdopodobnie chodzi o to, że nadmierna tkanka tłuszczowa produkuje także substancje prozapalne. Co było pierwsze – nadwaga czy łuszczyca? Mimo że otyłość prawdopodobnie występuje wcześniej lub współistnieje z łuszczycą, w jednym z badań zbadano powstawanie otyłości u pacjentów z istniejącą łuszczycą. Autorzy stwierdzili nieznacznie zwiększone ryzyko rozwoju otyłości u pacjentów z łuszczycą w porównaniu z grupą kontrolną. Przyczyną może być to, że niektórzy pacjenci z łuszczycą niechętnie angażują się w aktywność fizyczną, w której ich zmiany skórne są widoczne dla innych. Jednak u pacjentów z łuszczycą mających nadwagę/otyłość redukcja masy ciała, interwencje żywieniowe, leczenie ogólnoustrojowe oraz aktywność fizyczna przynoszą naprawdę korzystne rezultaty. W badaniach zaobserwowano wyraźny związek między liczbą zgubionych kilogramów a złagodzeniem objawów łuszczycy. Nawet niewielka utrata masy ciała może znacząco wpływać na ciężkość choroby. Jak powinna wyglądać dieta w łuszczycy? Nie ma jednej, sprawdzonej, uniwersalnej metody postępowania z łuszczycą dla wszystkich. Najlepiej jest eksperymentować i słuchać swojego ciała. Jest jednak kilka zasad, które sprawdzają się u większości pacjentów i warto od nich zacząć. Samodzielne przygotowywanie posiłków w domu Z diety warto wykluczyć wszelką przetworzoną, gotową, kupną żywność, która zawiera różnego rodzaju barwniki, konserwanty, wzmacniacze smaku, emulgatory itd. Nie należy spożywać fast foodów, słodyczy, słonych przekąsek, słodzonych, gazowanych soków czy napojów. Produkty należy kupować jak najbardziej naturalne i jak najmniej przetworzone i na ich bazie przygotowywać posiłki w domu. W początkowym etapie można spożywać tylko potrawy, które przygotuje się samemu z naturalnych, prostych składników. Odpada jedzenie na mieście lub gotowych, kupnych rzeczy. Pierwszy etap diety To jest okres, gdzie dieta jest najbardziej restrykcyjna i występuje najwięcej ograniczeń wśród produktów. Po znacznym załagodzeniu zmian skórnych, można stopniowo, rotacyjnie, nie za często wprowadzać poszczególne produkty. Jednak dieta w łuszczycy powinna być stylem odżywiania na całe życie. Nie można tak robić, że jak stan skóry się poprawi to z powrotem wraca się do kiepskiego jedzenia, bo wszystko wróci i stan się pogorszy. Jednak, gdy odżywi i wzmocni się organizm, to poradzi on sobie z pojedynczymi, sporadycznymi odstępstwami. Dieta bezglutenowa Badania naukowe w tej kwestii są niejednoznaczne. Wiele z nich mówi, że u osób z celiakią częściej występuje łuszczyca. Stwierdzono, że pacjenci z łuszczycą mają podwyższony poziom przeciwciał IgA i IgG przeciwko gliadynie i wykazano, że stosowanie diety bezglutenowej wpływa na poprawę zmian chorobowych u chorych na łuszczycę, u których współistnieje choroba trzewna. Podnosi się również kwestię, że gluten rozszczelnia jelita, co powoduje wnikanie do układu krwionośnego związków nasilających/powodujących łuszczycę. Warto zrobić tutaj odpowiednie badania, żeby mieć pewność. Ja pracując z różnymi osobami z łuszczycą często wyłączamy lub ograniczmy gluten i często obserwujemy poprawę stanu skóry. Włączenie większej ilość zdrowych tłuszczy Dieta w łuszczycy powinna się składać z większej ilości zdrowych i dobrej jakości tłuszczy takich jak: oliwa z oliwek, awokado, olej lniany, olej z czarnuszki, olej z wiesiołka, olej z ogórecznika, masło klarowane, siemię lniane, pestki, nasiona, orzechy i dobrej jakości ryby. Ważne jest tutaj zachowanie odpowiedniego stosunku między kwasami omega 6 i omega 3, który maksymalnie powinien wynosić 4:1. Za ciekawostkę podaje się, że Eskimosi najrzadziej chorują na łuszczycę, ponieważ spożywają duże ilości ryb morskich bogatych w kwasy omega 3. Natomiast olej z czarnuszki dobrze jest stosować wewnętrznie – pić rano i wieczorem po 1 łyżeczce oraz zewnętrznie – delikatnie smarować zmieniono chorobowo skórę, najlepiej na noc. Dieta w łuszczycy – co warto zrobić? Wyeliminować lub ograniczyć nabiał – u wielu osób nasila problemy skórne. Wykluczyć produkty, na które występuje alergia, nietolerancja, problemy ze strony układu pokarmowego. Włączyć duże ilości wszelkiego rodzaju warzyw w różnych postaciach, formach i kolorach, a przede wszystkim zielonych liściastych bogatych w kwas foliowy i chlorofil. Chlorofil działa odtruwająco, zmniejsza stany zapalne, łagodzi stres oksydacyjny, podnosi poziom żelaza. Warto zwrócić uwagę na większą ilość czosnku i cebuli w diecie. Warzywa są dodatkowo źródłem przeciwutleniaczy, które chronią przed szkodliwym działaniem wolnych rodników. Spożywać warzywa fermentowane, np. kapustę, ogórki, buraki, marchewki itp., które wspierają mikroflorę jelitową. Owoce spożywać w umiarkowanych ilościach. Warto postawić tutaj głównie na owoce jagodowe. Wyeliminować papierosy i alkohol. W celu poprawy trawienia i pracy żołądka pomocna może być woda z sokiem cytryny lub octem jabłkowym. Niewskazana u osób ze wrzodami i nadżerkami. Ziołowe herbaty, jak np. czystek, pokrzywa, nagietek lekarski, krwawnik pospolity, które działają łagodząco, oczyszczająco, regenerująco i przeciwzapalnie. Tylko nie pić ich wszystkich na raz jednego dnia, ale wymiennie. Woda i dobre nawodnienie! Polecam wody średnio- i wysokomineralizowanej, które są bogate w składniki mineralne jak np. wapń czy magnez. A dobrze nawodniony organizm, to i dobrze nawodniona, bardziej elastyczna, świeża i niewysuszona skóra. Co poza dietą w łuszczycy jest ważne? Ograniczenie stresu w życiu i nauka radzenia sobie z nim Odpowiednia ilość i jakość snu Medytacja Joga Akupunktura Dbanie o higienę życia codziennego, ubrań, które nosimy, czystość pomieszczeń, w których mieszkamy, przebywamy. Terapia, psycholog, psychosomatyka Dla wielu osób bardzo pomocna może być wizyta u psychologa, terapeuty. Często osoby z łuszczycą zamykają się w sobie, unikają kontaktu z otoczeniem, wstydzą się swojego wyglądu. Wiele takich osób ma depresje, żyje w przewlekłym stresie. A uporanie się ze swoimi emocjami, zaakceptowanie siebie, redukcja stresu, nauka radzenia sobie z nim jest skutecznym wsparciem w łuszczycy. Natomiast w psychosomatyce łuszczyca jest związane z konfliktem separacji, rozdzielenia, poczuciem izolacji. Przykładem może być rozwód, separacja, rozstanie, koniec związku, tęsknota za dziećmi, które zostały z drugim rodzicem. Suplementacja w łuszczycy Witamina D3 – ma ogromny wpływ na wszystkie funkcje organizmu i przy każdej jednostce chorobowej powinno zadbać się o jej prawidłowy poziom. Cynk – wykazuje działanie lecznicze w chorobach skórnych, przyspiesza gojenie się ran, zmniejsza stan zapalny, a także jest potrzebny do prawidłowej pracy układu odpornościowego oraz hormonalnego. Selen – działa przeciwzapalnie i wzmacniająco. Kwasy tłuszczowe omega 3 – działają przeciwzapalnie. NAC – przekształca się w glutation, wspomaga odtruwanie i oczyszczanie organizmu. Magnez – działa kojąco na układ nerwowy, a często nadmierny stres powoduje lub nasila istniejące zmiany skórne. Ostropest, sylimaryna – działa przeciwzapalnie, wspiera pracę i regenerację wątroby. Witamina z grupy B – wspierają układ nerwowy i skórę. Witaminy A, C, E – antyoksydanty, silne przeciwutleniacze, wzmacniają odporność, pomagają w walce z infekcjami, działają przeciwzapalnie. Probiotyki – tak jak już dawno powiedziano „wszystkie choroby zaczynają się w jelitach”, więc i w przypadku problemów skórnych trzeba zadbać o prawidłową pracę mikroflory jelitowej. Aloes – do stosowania bezpośrednio na skórę, działa nawilżająco, łagodząco, przeciwzapalnie. Olej z czarnuszki – przeczytaj o nim więcej w tym artykule. Łuszczyca a stres Łuszczycę bardzo może nasilać stres. Zresztą jak większość chorób. I chodzi to nie tylko o stres psychiczny, ale i fizyczny, każdego rodzaju. Stres zaburza pracę układu odpornościowego, hamuje jego funkcje, wzmaga zużycie składników odżywczych oraz pogarsza kondycję jelit. Z drugiej też strony osoby chore na łuszczycę stresują się z powodu swojego wyglądu, stanu swojej skóry, zamykają się w sobie i unikają kontaktu z ludźmi. W ten sposób powstaje błędne koło. Stres nasila łuszczycę, a łuszczyca powoduje stres. W jednym z badań podkreślono: „Choroby skóry, takie jak łuszczyca, mogą znacząco wpłynąć na samopoczucie pacjenta, poczucie własnej wartości i dobre samopoczucie. Łuszczyca jest wieloczynnikowym stanem zapalnym, który wykracza poza fizyczne objawy doświadczane przez pacjentów. Łuszczyca wpływa na wszystkie aspekty jakości życia, w tym elementy fizyczne, psychologiczne, społeczne, seksualne i zawodowe.” Dieta w łuszczycy – podsumowanie Leczenie łuszczycy farmakologią, różnymi kremami, środkami itp. nie pomoże Ci za wiele, jeśli Twój organizm będzie karmiony kiepskim jedzeniem. Kiedy dobrze odżywisz organizm, dostarczysz mu wiele witamin, minerałów i innych potrzebnych składników odżywczych, to dużo lepiej będzie sobie radził z chorobą. Natomiast niezdrowy styl życia może nasilać procesy zapalne, pogarszać przebieg choroby i wpływać na skuteczność leczenia. Z tego względu naprawdę warto wprowadzić powyższe zasady do swojego jadłospisu i codziennego życia. A następnie sumiennie się ich trzymać i być cierpliwym. Efekty nie będą widoczne nagle, po kilku dniach czy nawet tygodniach. Ale naprawdę warto poczekać. Więcej informacji Jeśli czujesz, że potrzebujesz wsparcia, chcesz, żebym indywidualnie Ci pomogła w powrocie do zdrowia, to umów się na wstępną konsultację ze mną. Zobaczę z czym masz trudności i jak mogę Ci pomóc. Bibliografia: 1. Wasiluk D., Ostrowska L., Stefańska E.: „Czy odpowiednia dieta może być pomocna w leczeniu łuszczycy zwykłej?” Medycyna Ogólna i Nauki o Zdrowiu 2012 2. Neneman A., Adamski Z.: „Aspekty kliniczne i epidemiologiczne zaburzeń ogólnoustrojowych u chorych na łuszczycę. Forum Medycyny Rodzinnej 2009” 3. 4. 5. 6. 7. 8. Aby wyleczyć łuszczycę należy doprowadzić do bardzo dobrego funkcjonowania organizmu. A także przywrócić doskonałą funkcje nerek. Dobra filtracja krwi przez nerki to pewny sukces w zwalczaniu choroby. Można tego dokonać poprzez: 1. Ograniczenie do minimum używek. 2. Wyleczenie stanów zapalnych. 3. Stosowanie odpowiednich ziół. 4. Unikanie stresów. 5. Zmianę diety. Zioła: Są podstawą regeneracji i odtrucia organizmu. Istnieje wiele ziół usuwających toksyny. Jednak ich prawidłowa kompozycja jest niezwykle trudna do realizacji. Musi oddziaływać na kilka różnych organów równocześnie i nie zaburzać prawidłowej pracy organizmu, który u osób chorych na łuszczycę jest już i tak niezwykle czuły i czasami substancje, mające leczyć mogą powodować zaostrzenie choroby. Dlatego lepszy skutek przynoszą słabe napary, tzn. płaska łyżeczka od herbaty na 1/2 litra wrzątku. Parzenie należy przeprowadzać przez kilkanaście godzin w dobrym termosie. Jest to zgodne z filozofią Tradycyjnej Medycyny Chińskiej, która twierdzi - na choroby głęboko ukryte w organizmie zioła parzy się długo. A, że toksyny ukryte są głęboko w tkankach ciała, zioła w przypadku łuszczycy parzymy długo. Osoby drobne powinny wypijać takiego naparu 0,5-1,0 litra dziennie. Cięższe nawet 2 litry. Napar pić małymi porcjami w ciągu dnia. Duża ilość płynu potrzebna jest do skutecznego odtrucia organizmu przez układ moczowy. Napar pobudza do pracy także inne organy - wątrobę, skórę. Wykazuje również działanie aseptyczne i tonizujące. W przypadku chorych cierpiących na nerki potrzebna jest konsultacja z lekarzem. Najlepsza receptura ziołowa składa się tylko z paru ziół: Rzewień Rzewienia, liści brzozy, skrzypu, perzu, fasoli, akacji. Zioła mieszamy w identycznych ilościach i mielimy. Najlepiej dokonać tego w ręcznym młynku lub w młynku żarnowym elektrycznym do kawy. Młynki wirnikowe niszczą trochę zioła, ale można je użyć. Mielenie pozwoli lepiej wykorzystać właściwości lecznicze choć zadziałają i nie mielone. Mieszankę parzy się w termosie przez kilka -kilkanaście godzin. Na litr wody używamy płaską łyżeczkę od herbaty proszku. Mieszanka jest doskonała. Nie dopuszcza do zaparć, które są podstawową przyczyną łuszczycy. Oczyszcza także organizm z toksyn. Funkcja rzewienia w tym zestawie jest najważniejsza. Jako zioło dodatkowe poleca się janowiec, który może być stosowany jednak w małych ilościach. Balsam do smarowania zmian: Maści kortyzonowe stosowane długo mogą być szkodliwe. Na początkowym etapie kuracji można dodatkowo zażywać witamine A, E i B-complex. Dieta: Według Chińczyków, naturalne zdrowie istnieje tylko do ok. 15. roku życia. Później organizm zaczyna się starzeć. I my poprzez niefrasobliwe zachowanie proces ten wspomagamy. Podstawową funkcją organizmu jest wchłanianie i wydalanie. To co przyswajamy ma ogromne znaczenie dla zdrowia i przedłużenia młodości. Inaczej mówiąc, prawidłowe pożywienie i czyste powietrze to podstawowe czynniki opóźniające proces starzenia. O czystym powietrzu napisano tomy dokumentów a o różnych dietach następne tomy. W informacjach bardzo mało miejsca poświęca się bilansowi kwasowo-zasadowemu. Organizm dąży do optymalnego, z punktu widzenia prawidłowości procesów biologicznych, stanu pH ustroju. Optymalnym wskaźnikiem pH dla całego organizmu jest pH 7,2. Jest to odczyn alkaliczny. Aby taki odczyn pH uzyskać i go utrzymać musimy stosować odpowiednią dietę - alkalizującą. Przeważnie u ludzi badanych w większości wskaźnik pH oscyluje w okolicach 6,2 - 6,5 co oznacza silne zakwaszenie organizmu rzadko dochodzi do 7 pH. Przyczyną jest zła dieta. Spożywanie zakwaszających pokarmów a szczególnie skrobi i mięsa prowadzi do takiego stanu organizmu i ostatecznie do chorób. Kwaśne środowisko w organiżmie człowieka osłabia funkcje życiowe i sprzyja rozwojowi bakterii i innych drobnoustrojów. Gdy zakwaszenie jest długotrwałe to obniża się wydolność organizmu, skóra takiego człowieka jest blada ze skłonnością do pryszczy i plam. Jest przyśpieszone starzenie. Oczywiście zdarzają się osoby o doskonałych mechanizmach regulacyjnych i nawet zła dieta wydaje się im służyć. Ale wszystko jest do czasu. Pierwszą oznaką długotrwałego zakwaszenia ciała jest u mężczyzn osłabienie popędu płciowego. Obroną przed nadmiernym zakwaszeniem jest - ciężka praca fizyczna lub treningi sportowe. Powodują one odczyn alkaliczny, ale równocześnie mają również negatywne skutki. Jak w przypadku większości chorób dieta ma decydujący wpływ na powstanie i rozwój choroby. W przypadku łuszczycy dieta była trudna do ustalenia, gdyż pokarmy dla wielu osób zupełnie nieszkodliwe u części populacji stają się źródłem choroby. Gdyby jeszcze podejrzany o chorobę pokarm działał na organizm tak jak alergen - intensywnie, problem byłby znacznie prostszy. Przy pomocy testu uczuleniowego szybko byłyby wyeliminowane szkodliwe pokarmy. Dopiero długoletnia obserwacja pozwala ustalić listę szkodliwych pokarmów odpowiedzialnych za łuszczycę i prawdopodobnie za wiele innych chorób. Kawa: Spalone ziarna kawy zawierające kofeinę oraz mnóstwo spalonych elementów organicznych. Kawa palona zawiera ogromne ilości toksyn szkodzących wątrobie i dostające się do krwi, co przy osłabionej pracy nerek objawia się zaostrzeniem choroby. Mleko: Z produktów mlecznych można jeść tylko - masło, śmietanę, sery twarde (tzw. sery żółte) reszta powinna być maksymalnie ograniczona. Zakaz obejmuje mleko surowe i gotowane, ser biały, jogurty, kefir, mleko zsiadłe i w proszku, lody, zupy mleczne, budynie i inne. Jeśli zakaz picia kawy jest zrozumiały, to zakaz spożywania mleka jest zaskakujący. Jeden z najczęściej polecanych przez dietetyków pokarm może być szkodliwy? Łuszczyca jest tak tajemniczą chorobą, że tak zaskakująca wiadomość nie powinna nikogo dziwić. Prawdopodobnie pewne składniki mleka nie są do końca strawione i zatruwają organizm lub działają alergicznie. Skrobia: Jest główny podejrzany, musi być ograniczona we wszystkich postaciach - ponownie zaskakująca wskazówka, lecz ma pewne uzasadnienie. Skrobia działa silnie zakwaszająco na organizm a taki stan jest szkodliwy. Skrobia spożywana w dużych ilościach jest główną przyczyną zakwaszenia. Do produktów skrobiowych należą: mąka i jej produkty - chleb, inne pieczywo, makarony, ciasta, ziemniaki, kasze, ryż, kukurydza i ogólnie produkty zawierające gluten. Prawdopodobnie działa on alergicznie i pewnym rozwiązaniem jest dieta bezglutenowa. Ograniczenia dotyczą także produktów z pełnego przemiału. Natomiast zaleca się kaszę jaglaną o dużej zawartości białka i soli mineralnych. Tłuszcze i białko zwierzęce: Typowe ograniczenia dla współczesnej dietetyki ograniczającej nadmierne spożywanie mięsa. Z produktów tego typu polecić można kurczaki, ryby i owoce morza. Potrawy smażone: Produkty rozkładu powstające przy podgrzaniu oleju, masła i innych do wysokiej temperatury są bardzo szkodliwe i dlatego chorzy na łuszczycę powinni unikać smażonych potraw. Zamiast smażenia należy stosować gotowanie i pieczenie bez tłuszczu. Cukier: Należy ograniczyć, gdyż zawiera puste kalorie i zakwasza organizm. Ocet: Zastąpić sokiem z cytryny. Prawidłowa dieta: To dieta alkalizująca. Oznacza to spożywanie głównie warzyw i owoców. Białko roślinne i zwierzęce powinno być tylko dodatkiem. Warzywa: Wszystkie rodzaje i w każdej postaci z wyłączeniem ziemniaków. Tradycyjna dieta opiera się o pieczywo i ziemniaki. Większość potraw w polskiej kuchni komponuje się z tych produktów. Można je zastąpić kaszą jaglaną lub gotowanymi lub pieczonymi warzywami korzeniowymi. Przewagę w diecie powinny mieć warzywa liściaste. Owoce: Traktować je należy jako drugi według masy produkt. Nie ma specjalnych zaleceń. Banany zawierające dużą ilość skrobi należy jednak ograniczyć. Białko roślinne: Fasola, groch, soja (uwaga! obniża potencję), orzechy, słonecznik, dynię, sezam itp. Białko zwierzęce: Kurczaki, ryby, owoce morza, króliki, jagnięcina. Oleje: Stosować oleje tłoczone na zimno w procesie bez używania temperatury. Najlepiej kupić kilka rodzajów i zmieszać. Uzyskana mieszanka zawiera wszystkie bardzo ważne nienasycone kwasy tłuszczowe. Używamy jej jak doskonały olej sałatkowy, ale do potraw dodajemy już po obróbce termicznej. Optymalna dieta powinna składać się z 35% warzyw, 25% owoców, 18% białka, 10% tłuszczy, 12% węglowodanów (skrobia) i dodatków jak otręby, przyprawy i inne. Podane wielkości proszę traktować jako orientacyjne i dotyczą wagi produktów przygotowanych do spożycia. Do potraw należy używać ziół i przypraw: Ostrożnie z ostrymi. Ważnym elementem diety powinny być otręby, ale dodawane do potraw w umiarkowanej ilości. Przedstawiona dieta doprowadza organizm do odczynu alkalicznego. Jest lekko strawna i oczyszczająca organizm. Dieta ta odmładza i daje dużo wigoru. TECHNIKA JEDZENIA: O tym kiedy i jak często jeść: Ilość pożywienia jak i częstotliwość posiłków to indywidualny problem. Rozbieżności mogą być ogromne. Jedni muszą jeść kilka razy dziennie, a inni zadawalają się jednym posiłkiem. Generalnie można stwierdzić, że podstawowy posiłek raczej powinien przypadać na środek dnia a śniadanie powinno być stosunkowo lekkie i najlepiej gdy zawiera dużo mikroelementów i witamin. Dlaczego? Organizm rano po okresie snu musi mieć trochę czasu na rozkręcenie się. A dobry start zapewniają właśnie mikroelementy i witaminy. A więc na śniadanie najlepiej zjeść warzywa, owoce, ser twardy ewentualnie z odrobiną kaszy jaglanej. Wszystkie sałatki bardzo wskazane. Rano zakazane jest obciążanie żołądka ciężkimi potrawami. Zalecaną często owsiankę na mleku lepiej unikać. Podobnie jajka na twardo i wędliny. W chłodne i mroźne dni dopuszczalne jest jedzenie skrobi - razowej. Posiłki spożywane po godzinie 17-18 mogą być przyczyną kłopotów gastrycznych gdyż organizm wieczorem jest już nastawiony na regeneracje i wypoczynek. Duże ilości pokarmu mogą mu szkodzić. Może to powodować zaostrzenie choroby. Dieta optymalna: Modna ostatnio dieta optymalna polegająca na zastąpieniu skrobi tłuszczem zwierzęcym wymaga osobnego omówienia. Jej zaletą jest zmniejszenie zakwaszenia organizmu gdyż ta sama ilość kalorii uzyskanych z tłuszczu zamiast ze skrobi mniej zakwasza organizm. Jednak taki system powoduje zatrucie organizmu resztkami trawiennymi pochodzenia zwierzęcego. W przypadku łuszczycy i innych chorób dieta mało wskazana. NATURALNE LECZENIE Noni juice: Z powodzeniem jest stosowany do leczenia chorób skóry, np; łuszczycy, trądziku, grzybic, gronkowca złocistego, róży, półpaśca, oparzeń. Noni juice wspiera funkcjonowanie gruczołów nadnerczy w okresie wytężonego wysiłku, stymuluje produkcję interferonu i wzmacnia działanie przeciwwirusowe i przeciwbakteryjne białych krwinek. Noni jest odpowiedzialny za działanie naprawcze genetycznych kodów w komórkach. Magazynuje się w wątrobie i w razie potrzeby zamienia się w kseroninę. Cennym magazynem kseroniny jest skóra. Skóra ciągle potrzebuje kseroniny, ponieważ ciągle się złuszcza i odbudowuje. Kseronina pomaga w tworzeniu kolagenu, który odpowiednio nawilża skórę. Szybkie oznaki starzenia się są przyczyną złego nawilżenia skóry. Dobrze jest nawilżyć skórę dobrym balsamem albo oliwką, nawet kilka razy dziennie. Evening Primrose Oil: Olejek z wiesiołka (LINK!) doskonale regeneruje skórę, można go stosować do użytku zewnętrznego. Olejek Pichtowy: Z jodły syberyjskiej, dostarcza olejek eteryczny pichtowy, który jest ruchliwą cieczą o silnym balsamiczno-cytynowo-miętowym zapachu i terpentynowo-gorzkawym smaku, barwy żółtawo-zielonkawej lub cieczą bezbarwną. Olejek pichtowy działa immunostymulująco (pobudza układ odpornościowy ustroju), Wykazuje silny wpływ przeciwgrzybiczy, przeciwroztoczowy (zabija roztocze pasożytujące na skórze), w tym także nużeńca Demodex; do zwalczania roztoczy w skórze polecamy zmieszać olejek pichtowy z olejkiem sandałowym w proporcji 1:1 - skórę zakażoną smarować 4 razy dziennie. Odświeża skórę i oddech. Olejek pichtowy działa przeciwłuszczycowo, przeciwtrądzikowo, zapobiega wypadaniu włosów, likwiduje łupież skóry owłosionej i pokrzywkę. Można stosować w leczeniu wyprysków u dzieci pod warunkiem, że dziecko nie jest uczulone na ten olejek. Stosowany do wcierań przeciwłuszczycowych i przeciwtrądzikowych: 10 ml olejku pichtowego na 5 ml tranu ciekłego, oleju rycynowego, olejku migdałowego lub oleju winogronowego. Vilcacora - koci pazur: Środek wspomagający przy leczeniu łuszczycy, łojotoku, wspomaga leczenie ran, utrudnia podział złośliwych komórek (nowotwory). Zielona Herbata: Metoda nakładania papki z zielonej herbaty - liściastej; zalać wrzątkiem kilka łyżeczek zielonej herbaty( nie z torebki), przykryć i wystudzić. Następnie odcedzić i przyłożyć na chore miejsce samą papkę z liści herbaty. Głowę przykryć np, ręcznikiem, trzymać dłuższy czas, naawet kilka godzin w zależności od stanu chorej skóry. Po umyciu głowy chore miejsca posmarować np. oliwą z oliwek. Liście brzozy: Zebrać świeże liście brzozy, wysuszyć i zmieszać ze słomą. Myć chore miejsca. Wspomagające leczenie: Omega 3: Budulec dla każdej komórki w organizmie - stanowi jakość błony komórkowej co ma ogromne znaczenie w przypadku chorób nowotworowych, w chorobach serca i naczyń krwionośnych, w chorobach reumatycznych. Witamina C: Niedobór powoduje spadek liczby limfocytów T, na których opiera się działanie układu immunologicznego. Najlepszym źródłem wit. C jest sok z żurawin, sok z cytryn, czarne porzeczki... Witamina E: Antyoksydant regenerujący komórki. Pomocne przy leczeniu łuszczycy okazało się wprowadzenie pochodnych witaminy D3, które mają korzystny wpływ na dojrzewanie komórek naskórka. Dzięki temu możliwe jest skracanie okresu objawowego. Jeśli zapchane toksynami są nerki i wątroba to skóra przejmuje częściowo funkcje oczyszczania organizmu - stąd wysypki, pokrzywki, trądziki, łuszczyce itp. Reakcja alergiczna jest po prostu reakcją obronną organizmu. Aby leczyć łuszczycę należy oczyścić cały organizm, smarowanie skórnych objawów nie wyleczy tej choroby. Będą tylko chwilowe ulgi. Nieoczyszczony organizm ponownie się odezwie. Olej pozyskiwany z nasion czarnuszki siewnej (nigella sativa) to produkt o wielu zastosowaniach. Ma on trudny do przecenienia wpływ na zdrowie, dlatego powinien znaleźć się w każdej domowej apteczce. Dodatkowo od wieków znajduje ważne miejsce w kosmetyce – dzięki niemu można szybko pozbyć się różnych dolegliwości skórnych, a także wzmocnić włosy i zapobiec ich wypadaniu. Drogocenny olej znajduje ponadto zastosowanie w kuchni – podawany na zimno wzbogaci smak sałatek, zup czy sosów. Kiedy zapoznamy się ze składem i działaniem „złota faraonów” (tak – olej z czarnuszki został doceniony już przez starożytnych Egipcjan), prawdopodobnie dojdziemy do wniosku, że może nam ono zastąpić wiele leków i kosmetyków. Tym bardziej, że jest to produkt w stu procentach naturalny, nie powodujący efektów ubocznych. Za doskonałe rezultaty działania oleju z czarnuszki odpowiadają zawarte w nim aktywne składniki. Znajdziemy tu dobrze przyswajalne roślinne białka i węglowodany. Olej składa się w 85% z kwasów tłuszczowych: kwasu linolowego, kwasu alfa-linolenowego, kwasu eikozadienowego, kwasu palmitynowego, a także kwasu mirystynowego. Kwas linolowy (znany powszechnie jako CLA) jest niezbędny dla prawidłowego funkcjonowania ludzkiego organizmu. Współcześnie jest on powszechnie dostępny jako suplement diety dla osób odchudzających się – przyczynia się on do szybkiej redukcji tkanki tłuszczowej, a także przyspiesza rozwój mięśni. Dla wielu osób ważniejsze od przyspieszania odchudzania będzie jego działanie przeciwnowotworowe. Wysoki poziom kwasu linolowego zmniejsza ryzyko zachorowania na raka piersi. CLA pozytywnie wpływa na pracę układu krążenia – obniża on poziom złego cholesterolu (frakcji LDL), hamuje rozwój miażdżycy. Sprzężony kwas linolowy jest wykorzystywany u osób cierpiących na osteoporozę – w wyraźny sposób ogranicza on ubytek tkanki kostnej. Obecne CLA polecany jest również jako środek wspomagający terapię cukrzycy. Trudny do przecenienia kwas alfa-linolenowy (znany też jako ALA) jest bardzo silnym antyoksydantem. Chroni on organizm prze wolnymi rodnikami, ma działanie przeciwmiażdżycowe, redukuje stany zapalne, jest pomocny w leczeniu chorób o podłożu neurologicznym, a także dolegliwości dróg oddechowych. Zawarty w oleju z czarnuszki kwas polecany jest w łagodzeniu bólów reumatycznych. Docenią go również chorzy na cukrzycę, gdyż ma on właściwości regulujące poziom cukru we krwi. Co więcej – zwiększa on wydolność mięśni, poprawia wzrok, zwiększa naszą odporność na stres, a także wspomaga koncentrację. Dzięki obecności kwasu eikozadienowego olej z czarnuszki wykazuje silne właściwości przeciwzapalne. Kwas palmitynowy jest powszechnie stosowany w produkcji mydeł, natomiast kwas mirystynowy pomaga organizmowi tworzyć cenne dla zdrowia kwasy omega-3. Olej z czarnuszki: fosfolipidy i fitosterole Olej z czarnuszki jest źródłem fosfolipidów, które są głównym składnikiem błony komórkowej. Fosfolipidy znajdują zastosowanie w produkcji leków i suplementów diety, jako że przyczyniają się do regeneracji wątroby i hamują jej włóknienie. Obecne w nigella sativa, a także w pozyskiwanym z niej oleju fitosterole obniżają poziom cholesterolu frakcji LDL zapobiegając tym samym chorobie niedokrwiennej serca. Wykazują ponadto działanie przeciwzapalne, chronią przed rozwojem miażdżycy, a także alergiami. Uważa się, że mogą one przeciwdziałać również innych chorób związanych z autoagresją układu immunologicznego – stwardnieniu rozsianemu, czy reumatoidalnemu zapaleniu stawów. Co więcej fitosterole mają właściwości przeciwzakrzepowe – zmniejszają ryzyko zawału serca. Ceni się je również za ochronę przed nowotworami. Fitosterole spowalniają procesy starzenia się organizmu, łagodzą przebieg menopauzy, co więcej pozytywnie wpływają na układ nerwowy. Olej z czarnuszki to cenne witaminy i minerały W oleju z czarnuszki obecnych jest wiele dobrze przyswajalnych witamin i minerałów. Znajdziemy w nim witaminę A, witaminę E, witaminę F, a także witaminy z grupy B (witamina B1, B3, B6, biotyna). Regularne spożywanie oleju jest wskazane również ze względu na zawartość minerałów – magnezu, wapnia, selenu, cynku, żelaza, czy sodu). Olej z czarnuszki: olejki eteryczne Olej pozyskiwany z nasion nigella sativa jest źródłem olejków eterycznych. Znajdziemy w nim: tymochinon, limonen, karwakrol, karwon. Tymochinon to substancja, która wzbudziła zainteresowanie naukowców już w latach sześćdziesiątych dwudziestego wieku. Obecnie ceni się go za działanie przeciwzapalne i przeciwnowotworowe. Limonen wykazuje właściwości antybakteryjne, antyoksydacyjne i przeciwnowotworowe. Dla kosmetologii ważny jest fakt, że zapobiega on degradacji białka i elastyny, przyczyniając się do zachowania jędrności skóry. Co więcej zwiększa on przyswajalność koenzymu Q10. Karwakrol to z kolei substancja wykazująca bardzo silne działanie antygrzybiczne. Używa się go również w celu usprawnienia pracy układu immunologicznego i trawiennego. Karwon ze względu na swój specyficzny aromat wykorzystywany jest do wyrobu perfum, perfum, kosmetyków, past do zębów, a nawet produktów spożywczych. Olej z czarnuszki – właściwości lecznicze Regularne spożywanie oleju z nigella sativa jest polecane wszystkim tym, którzy chcą wzmocnić swój układ odpornościowy. Złoto faraonów ma działanie antyoksydacyjne – lepiej niż syntetyczne leki usuwa nadmiar wolnych rodników z naszego organizmu. Wiele zawartych w nim składników wykazuje również działanie przeciwbakteryjne, przeciwgrzybiczne, przeciwwirusowe i przeciwzapalne, co ma szczególne znaczenie, kiedy organizm walczy z infekcjami. Olej z nigella sativa jest polecany wszystkim cierpiącym na alergie. Dzięki zawartości tymochinonu i nigellonu hamuje on wytwarzanie histaminy. Co ważne olej ten będzie skuteczny niezależnie od rodzaju alergii. W przypadku uczulenia na pyłki, które objawia się katarem, można stosować go wewnętrznie. Jeżeli borykamy się z alergiami skórnymi, aplikujmy olej bezpośrednio na skórę. Olej z czarnuszki chroni wątrobę, pomaga w jej regeneracji i usprawnia procesy oczyszczania organizmu. Warto zdawać sobie sprawę, że żeby uzyskać pożądane efekty nie potrzebujemy dużych jego ilości. Pozytywny wpływ na zdrowie zaobserwujemy spożywając regularnie około dwóch łyżeczek oleju dziennie. Olej z czarnuszki na odchudzanie Po olej z czarnuszki powinny sięgnąć osoby, którym zależy na zrzuceniu kilku kilogramów. Regularna suplementacja jest w stanie usprawnić procesy trawienia. Olej z nigella sativa zawiera duże ilości kwasu linolowego (CLA), który powszechnie występuje w suplementach diety dla osób odchudzających się i sportowców. Oprócz tego, że przyczynia się on do redukcji złego cholesterolu we krwi, to dodatkowo jest w stanie niszczyć komórki tłuszczowe. Odchudzający się doceniają również fakt, że CLA wspomaga budowę tkanki mięśniowej, zwiększając tym samym siłę i wytrzymałość organizmu. Istotne na diecie o zmniejszonej zawartości kalorii jest również to, że olej z nigella sativa dostarcza wielu niezbędnych nam dla normalnego funkcjonowania witamin i minerałów. Złoto faraonów to znakomita alternatywa dla tradycyjnych suplementów diety. Obecne w nim składniki są znakomicie przyswajalne. Co więcej – sięgając po tabletki na odchudzanie spożywamy jednocześnie wiele niekoniecznie dobrych dla naszego zdrowia substancji. Naturalny olej to gwarancja optymalnych rezultatów bez przykrych efektów ubocznych. Z powodzeniem mogą sięgać po niego zarówno kobiety, jak i mężczyźni. Zanim zdecydujemy się na suplementację oleju z czarnuszki, powinniśmy zdawać sobie sprawę, że samodzielnie nie wpłynie on na utratę kilogramów. Może on wprawdzie wspomagać proces odchudzania, jednak nie jest w stanie zastąpić odpowiednio zbilansowanej diety i regularnej aktywności fizycznej. Olej z czarnuszki – lek na raka? Olej z nigella sativa w dużej mierze zawdzięcza swoją popularność silnym właściwościom antynowotworowym. Wielokrotnie przeprowadzane badania na zwierzętach pokazują, że substancja ta może zahamować rozwój, a nawet przyczynić się do śmierci komórek nowotworowych. Współcześnie uważa się, że olej ten jest skuteczny w walce z: nowotworami piersi, nowotworami wątroby, nowotworami płuc, białaczką. Cenny olej zawiera wiele substancji, które wykazują działanie przeciwnowotworowe, jednak na szczególną uwagę zasługuje związek o nazwie tymochinon, który hamuje rozwój nowotworów i jednocześnie zapobiega przerzutom na inne narządy. Warto zdawać sobie sprawę z faktu, że stan zapalny w organizmie związany jest z powstawaniem nowotworów. Złoto faraonów jest prawdziwą skarbnicą substancji o działaniu przeciwzapalnym, dlatego jego spożywanie wydaje się znakomitą prewencją przeciwnowotworową. Olej z czarnuszki sposobem na walkę z objawami starzenia Olej z czarnuszki siewnej jest polecany wszystkim tym, którzy zmagają się z przykrymi objawami starzenia organizmu. Dzięki zawartości przeciwutleniaczy i witamin olej ten jest w stanie sprawić, że skóra wygląda młodziej, jest wyraźnie jędrniejsza i rozświetlona. Dobre efekty uzyskamy zarówno pijąc olej, jak również aplikując go zewnętrznie na skórę. W oleju z czarnuszki jest wiele związków, które pozytywnie wpływają na pracę ludzkiego mózgu. Systematyczne przyjmowanie jego niewielkich ilości może poprawić pamięć i koncentrację, a także uchronić nas przed skutkami stresu. Nigella sativa poprawia nasze samopoczucie, wykazuje nawet działanie przeciwdepresyjne. Wiarygodne badania pokazują, że olej z czarnuszki siewnej jest w stanie złagodzić objawy menopauzy u kobiet. Jest on skuteczny również w walce z osteoporozą – chorobą charakterystyczną zwłaszcza dla kobiet po menopauzie. Badania pokazują, że złoto faraonów może chronić przed reumatoidalnym zapaleniem stawów, a przynajmniej załagodzić jego przykre objawy. Powszechne jest przekonanie, że nigella sativa pomaga również osobom cierpiącym na chorobę Parkinsona. Zdecydowanie łatwiej jest zapobiegać niż leczyć, dlatego zaleca się pić olej z czarnuszki profilaktycznie, a nie dopiero w momencie pojawienia się choroby. Zastosowanie oleju z czarnuszki siewnej w kosmetyce Olej z nigella sativa jest bardzo popularnym składnikiem wykorzystywanym w kosmetyce. Używa się go do wyrobu kosmetyków dedykowanych skórze dojrzałej, trądzikowej, tłustej, czy mieszanej. Na jego bazie powstają kremy, balsamy, maseczki, mleczka do ciała, kremy do rąk i stóp. Preparaty, w których wykorzystano olej z nigella sativa działają przeciwbakteryjnie, przeciwzapalnie, przeciwgrzybicznie. Co więcej mogą zmniejszać widoczność blizn, rozstępów i przebarwień. Kosmetyki, których bazą jest olej z czarnuszki są skuteczne również w walce z poważniejszymi dolegliwościami skórnymi, takimi jak atopowe zapalenie stawów, łuszczyca, różnego rodzaju egzemy, czy trądzik różowaty. Współcześnie tego typu produkty możemy kupić w sklepie, aptece lub wykonać samodzielnie. W celu uzyskania najlepszych efektów zaleca się sięganie po olej z czarnuszki najwyższej jakości. Złoto faraonów wykazuje ponadto dobroczynny wpływ na włosy. Jego dodatek do szamponów lub stosowanie bezpośrednio na skórę głowy może zlikwidować łupież, zapobiegać wypadaniu włosów, a nawet stymulować wzrost nowych. Co więcej zapobiega on łamaniu się włosów, chroni końcówki przed rozdwajaniem, a także nadaje suchym i matowym włosom zdrowego błysku. Przeciwwskazania dla stosowania oleju z czarnuszki Choć olej z czarnuszki jest w pełni naturalny, a tym samym bezpieczniejszy od wielu leków i suplementów diety, nie oznacza, że jest polecany dla wszystkich. Przede wszystkim nie jest on rekomendowany kobietom w ciąży i niemowlętom. Warto zdawać sobie sprawę, że w niektórych przypadkach olej z czarnuszki może wywoływać reakcje alergiczne. Przed zastosowaniem go bezpośrednio na skórę należy wykonać próbę alergiczną na niewielkiej partii ciała. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości co do stosowania oleju z nigella sativa najlepszym rozwiązaniem jest skonsultowanie się z lekarzem. Dziś kolejny post z cyklu bardziej naturalnych i ziołowych. Tym razem dawno obiecana czarnuszka, której warto przyjrzeć się bliżej, nawet jeśli nie mamy problemów z trądzikiem czy chorobami skóry. Jednak właśnie w tych przypadkach może okazać się bardzo pomocna. Mamy więc następną roślinkę, z której pomocą w tani i prosty sposób poprawimy kondycję skóry, lub całego organizmu, jeśli zagości w naszej kuchni. W Polsce czarnuszka jest mało popularna w ziołolecznictwie, ale w Turcji czy Azji jest bardzo znana i ceniona. W Egipcie zwykło się mawiać, że czarnuszka potrafi wyleczyć wszystko prócz śmierci;) Od początku była uznawana za roślinę o właściwościach leczniczych, dziś naukowcy nie mają już wątpliwości, co do tego, że stosowanie jej w takich celach jest trafne. Jakie działanie wykazuje nasza roślinka? - korzystnie wpływa na wygląd skóry i poprawia stan jej zdrowia, - wykazuje mocne działanie antybakteryjne, przeciwzapalne, przeciwgrzybiczne - hamuje nadmierną odpowiedź immunologiczną (alergie, świerzbiączka, astma), - wspomaga eliminację zmian skórnych wszelkiego rodzaju, - wspomaga procesy trawienia, - pełni istotną rolę w zachowaniu prawidłowej gospodarki lipidowej (regulacja poziomu cholesterolu), - działa odtruwająco, - wspomaga walkę z nadkwasotą, chorobami wrzodowymi i nieświeżym oddechem, - wpływa na regulację poziomu cukru we krwi, - wykazuje działanie przeciwbólowe i moczopędne, - chroni przed wolnymi rodnikami, Czarnuszka może być szczególnie pomocna w przypadku walki z trądzikiem. Wtedy najbardziej przyda nam się napar, który przygotujemy w następujący sposób: Napar / tonik / wcierka z czarnuszki Łyżkę nasion rozdrabniamy za pomocą łyżki w w moździerzu lub miseczce, zalewamy szklanką wrzącej wody i zostawiamy na 20 minut. Tak przygotowany tonik możemy trzymać w lodówce przez 4 -5 dni i przemywać nim twarz. Napar z czarnuszki może przydać się również włosomaniaczkom, które mają problemy ze skórą głowy. Pomaga w przypadku walki z łupieżem, przetłuszczającą się, podrażnioną czy swędzącą skórą głowy. Wzmocni też cebulki i może pobudzić włosy do wzrostu. Jeśli uda nam się dobrze rozbić czarnuszkę możemy wykonać też czarnuszkowy peeling: nasze rozdrobnione ziarenka zalewamy odrobiną wrzątku, przecedzamy po 15 minutach. Dodajemy łyżkę stołową miodu, mieszamy, nakładamy na twarz i wykonujemy lekki masaż. Najbardziej popularny jest oczywiście olej z czarnuszki. Jeśli dobrze trafimy na olej dobrej jakości, zobaczymy, że ma bardzo charakterystyczny, gorzki i ostry smak. Stosowany solo może być za mocny jeśli chodzi o pielęgnację skóry wrażliwej, ale zmieszany z innym będzie idealnym dopełnieniem. To właśnie olej z czarnuszki znany jest ze swoich właściwości antybakteryjnych i jest łatwiejszy w stosowaniu niż np. olejek z oregano. Czarnuszkę warto też podjadać. Możemy dodawać ją do dań jako przyprawę, lub np. mieszać z białym serem i olejem lnianym. Czarnuszkę możemy kupić w większości sklepów zielarskich, kosztuje około 5zł. Dajcie znać czy kojarzycie czarnuszkę i czy miałyście okazję jej próbować bądź używać w kosmetykach. Czekam też na Wasze pytania:) Buziaki Alina

olej z czarnuszki na łuszczycę forum