Zbyt niskie FT4 czasem zwiastuje choroby: niedoczynność lub zapalenie tarczycy, Hashimoto, choroby przysadki. Za wysoki poziom FT4 może oznaczać choroby np.: nadczynność tarczycy, początkowe stadium Hashimoto, chorobę Gravesa-Basedowa. Podwyższone FT4 może występować także u kobiet w ciąży. Wysokie ciśnienie a niski puls – odpowiada Lek. Bartosz Topoliński Niskie wartości ciśnienia a choroby tarczycy – odpowiada Renata GrzechociĹska Niskie ciśnienie rozkurczowe u 58-latka – odpowiada Lek. Rafał Gryszkiewicz Subkliniczna niedoczynność tarczycy występuje głównie u kobiet, osób starszych, a także wśród mieszkańców przebywających na terenach o prawidłowej podaży jodu. Podwyższone TSH w kontekście subklinicznej niedoczynności tarczycy jest najczęściej autoimmunologiczne zapaleniem tarczycy. Podwyższone TSH wymaga stałego leczenia. niewydolność krażenia, czasami ostre stany psychiatryczne, mogą maskować niedoczynność tarczycy, a naśladować nadczynność! choroby nadnerczy nogą wpływać na wyższe TSH . fT3/fT4: przy przewlekłych ciężkich chorobach występuje niskie ft3 i fT4; depresja – niskie ft3 Nadciśnienie tętnicze diagnozuje się, gdy ciśnienie skurczowe przekracza 140 mm Hg. Natomiast wysokie ciśnienie rozkurczowe to 80-90 mm Hg. Gdy pomiar wskazuje 220/120-140 mmHg, koniecznie należy przyjąć leki obniżające ciśnienie krwi, a następnie udać się do lekarza. Można także wezwać pogotowie czy skontaktować się z Niedoczynność tarczycy to stan, w którym na skutek niedoboru hormonów tego gruczołu dochodzi do spowolnienia procesów metabolicznych w organizmie. Wyróżnia się pierwotną, wtórną i trzeciorzędową niedoczynność tarczycy. Jej objawy bywają różnorodne, a nieleczone schorzenie jest stanem zagrożenia życia. O tym, jakie objawy mogą występować przy niedoczynności tarczycy . Niedoczynność tarczycy to zaburzenie natury endokrynologicznej, które po rozpoznaniu z reguły “towarzyszy” człowiekowi już przez resztę jego życia. Jego przyczyny nie są w pełni znane. U kobiet może zostać stwierdzona niedoczynność tarczycy w ciąży – zdarza się, że Pacjentka dowiaduje się o chorobie dopiero wtedy, gdy już spodziewa się dziecka. Do gabinetów endokrynologów często zgłaszają się również zaniepokojone ciężarne, które miały wcześniej zdiagnozowane zaburzenia pracy tarczycy i obawiają się, że ich problemy hormonalne wpłyną teraz na zdrowie rozwijającego się płodu. Jak objawia się więc niedoczynność tarczycy, jak ją leczyć i co należy zrobić, aby ciąża skończyła się szczęśliwym rozwiązaniem? Niedoczynność tarczycy to zaburzenie autoimmunologiczne, o którym mówimy wtedy, gdy tarczyca nie jest w stanie wyprodukować hormonów w ilości niezbędnej do utrzymania prawidłowego metabolizmu i prawidłowego funkcjonowania tkanek organizmu. Hormony, które są za to odpowiedzialne, to produkowane właśnie przez tarczycę trijodotyronina (T3) oraz tyroksyna (T4). Tarczyca jest pobudzana do produkcji T3 oraz T4 przez hormon tyreotropowy, szerzej znany jako TSH – produkowany przez przysadkę mózgową. W sytuacji niedoboru hormonów tarczycowych w organizmie, przysadka zaczyna uwalniać zwiększone ilości TSH, i z tego względu oznaczenie tego hormonu we krwi jest głównym elementem diagnostyki niedoczynności tarczycy. Niedobór hormonów tarczycy może występować w postaci jawnej (zwiększony poziom TSH przy zmniejszonym poziomie tzw. wolnej tyroksyny FT4) oraz w postaci utajonej (badania krwi wskazują na prawidłowy poziom FT4 przy poziomie TSH powyżej normy). Szacuje się, że niedoczynność tarczycy w ciąży w postaci jawnej występuje u około 0,5% ciężarnych, zaś utajona (subkliniczna) niedoczynność tarczycy w ciąży dotyczy do 3% kobiet spodziewających się dziecka. Niedoczynność tarczycy w ciąży: objawy Objawy niedoczynności tarczycy w ciąży są zasadniczo takie same, co objawy niedoczynności w pozostałych przypadkach. Niektóre z nich to objawy bardzo podobne do dolegliwości doświadczanych przez kobiety w przebiegu prawidłowej ciąży, przez co często nie jest ona na czas diagnozowana. Stąd najlepszym rozwiązaniem jest oznaczenie TSH na początku ciąży, niezależnie od samopoczucia i tego, czy zauważamy u siebie niepokojące symptomy. Najczęstsze objawy niedoczynności tarczycy to: Zaburzenia koncentracji i uwagi; Wahania nastrojów, smutek, drażliwość; Zaburzona termoregulacja – ciągłe uczucie zimna (hormony tarczycy odpowiadają również za produkcję ciepła); Uczucie ciągłego zmęczenia, senność; Przyrost masy ciała (oczywiście obserwowany także w każdej ciąży fizjologicznej); Zaparcia; Spowolniona akcja serca i niskie ciśnienie tętnicze; Sucha skóra, w tym sucha skóra głowy (przesuszające się włosy). Diagnostyka niedoczynności tarczycy Rozpoznanie niedoczynności tarczycy opiera się na oznaczeniu poziomu TSH we krwi. Aktualnie zaleca się, aby każda kobieta oznaczyła poziom hormonu tyreotropowego na początku ciąży. W szczególności jest to zalecane kobietom obarczonym czynnikom ryzyka: tym z rozpoznanymi w przeszłości chorobami tarczycy, z powiększoną tarczycą (tzw. wole), guzkami na tarczycy oraz obarczonym innymi chorobami autoimmunologicznymi (np. z rozpoznaną cukrzycą). Za szczególnie narażone na niedoczynność tarczycy w ciąży uważa się także kobiety, w których rodzinie występowały choroby tarczycy oraz Pacjentki leczące się przed ciążą z powodu niepłodności i/lub z historią przedwczesnych porodów/poronień. Jeżeli poziom TSH we krwi okaże się za wysoki, zleca się oznaczenie poziomu wolnej tyroksyny (FT4) we krwi. Jeśli jej poziom będzie za niski, to jest to podstawa do diagnozy jawnej niedoczynności tarczycy. W sytuacji, gdy poziom TSH jest za wysoki, a poziom FT4 pozostaje w normie, diagnozowana jest subkliniczna (utajona) niedoczynność tarczycy w ciąży. Przyczyny niedoczynności tarczycy mogą być różne; może ona wynikać z predyspozycji genetycznych, lecz dość często jest konsekwencją choroby Hashimoto, czyli przewlekłego autoimmunologicznego zapalenia tarczycy. Jest to choroba wymagająca kompleksowego leczenia, stąd – po rozpoznaniu u kobiety niedoczynności tarczycy w ciąży – lekarz zleca zazwyczaj USG tarczycy, które pozwala na ustalenie przyczyny niedoboru hormonów. Jak leczy się niedoczynność tarczycy w ciąży? Podstawową formą leczenia niedoczynności tarczycy jest farmakoterapia – codzienne doustne przyjmowanie lewotyroksyny, substancji kompensującej organizmowi niedobory hormonów tarczycowych. Leczeniem niedoczynności tarczycy zajmuje się endokrynolog: to do niego należy się niezwłocznie zgłosić, jeżeli obserwujesz u siebie objawy niedoczynności tarczycy w ciąży lub gdy wyniki badań krwi wskazują na podwyższony poziom TSH. Szybkie rozpoczęcie farmakoterapii i wyrównanie czynności tarczycy jest ważne dla prawidłowego rozwoju płodu, bowiem przez całą ciążę organizm dziecka czerpie z hormonów tarczycy matki, a w pierwszych 10-12 tygodniach ciąży, zarodek/płód nie produkuje żadnych własnych hormonów tarczycowych. Wdrożenie leczenia lewotyroksyną, przy jednoczesnym regularnym monitorowaniu poziomu TSH we krwi, pozwala na zaspokojenie potrzeb zarówno matki, jak i dziecka, doprowadzając ciążę do szczęśliwego rozwiązania. Kobiety, które leczą się z powodu niedoczynności tarczycy i planują dziecko, powinny skonsultować swoje plany zajścia w ciążę z endokrynologiem prowadzącym i wspólnie z lekarzem dopasować bezpieczny termin zajścia w ciążę, z uwzględnieniem aktualnego stanu zdrowia. Jeżeli zaś dowiedziałaś się, że jesteś w ciąży, a leczysz się z powodu niedoczynności tarczycy i przyjmujesz leki, jak najszybciej skonsultuj się z endokrynologiem. Nawet u zdrowych kobiet ciężarnych poziom TSH spada, w związku z czym w okresie ciąży powinnaś przyjmować większe dawki lewotyroksyny. Konkretne dawkowanie zaleci Ci lekarz prowadzący. Po porodzie najprawdopodobniej dalej będziesz musiała przyjmować leki i pozostawać pod opieką lekarza endokrynologa z powodu niedoczynności tarczycy. Nie ma jednak powodów do obaw – współcześnie stosowane leki pozwalają na szybkie wyrównanie czynności tarczycy i zminimalizowanie wpływu zaburzeń endokrynologicznych na jakość życia. Jeśli masz stwierdzoną lub podejrzewasz u siebie niedoczynność tarczycy w ciąży, serdecznie zachęcamy Cię do skorzystania z opieki endokrynologicznej w PsychoMedic. Możesz skorzystać z konsultacji z naszym endokrynologiem stacjonarnie (przyjmujemy w kilkunastu punktach Polski) lub nie wychodząc z domu– możesz umówić wizytę w wygodnej formule online, Skype lub przez telefon. Informacje o Autorze Marta Sak - dziennikarka, rzeczniczka prasowa Kliniki Jesteś dziennikarzem/autorem/twórcą projektu i poszukujesz specjalisty, który wypowiedziałby się w Twoim materiale internetowym, prasowym, radiowym lub telewizyjnym? Napisz: @ Więcej informacji: Klinika - sieć poradni zdrowia psychicznego świadcząca pomoc w formie stacjonarnej w kilkunastu miejscach na mapie Polski oraz w formie online. Oferujemy wsparcie najlepszych specjalistów: psychologów, psychoterapeutów, psychiatrów, neurologów, endokrynologów, seksuologów, dietetyka, logopedy. Naszą misją jest zapewnienie każdemu wszechstronnej i skutecznej pomocy, a także szerzenie rzetelnej wiedzy z zakresu zdrowia psychicznego i medycyny. Zadzwoń do nas: 799 399 SIĘ ONLINE NA WIZYTĘ LUB ZADZWOŃ 22 253 88 88 Niedoczynność tarczycy to stan niedoboru hormonów tarczycy, który przejawia się spowolnieniem procesów metabolicznych w organizmie. Można wyróżnić pierwotną, wtórną i trzeciorzędową niedoczynność tarczycy. Objawy choroby są rozmaite i wielonarządowe, a skrajna niedoczynność tarczycy jest stanem zagrożenia życia. Czym jest niedoczynność tarczycy? Przyczyny choroby Tarczyca to gruczoł wydzielania wewnętrznego, zlokalizowany w przednio-dolnej części szyi. Hormony gruczołu tarczowego (tyroksyna – T4 oraz trijodotyronina – T3) są odpowiedzialne za regulację przemian metabolicznych w ustroju, a ich niedobór prowadzi do spowolnienia metabolizmu. Pierwotna niedoczynność tarczycy wywołana jest uszkodzeniem samej w sobie tarczycy. Najczęstszą przyczyną niedoczynności tarczycy jest choroba Hashimoto, czyli przewlekłe autoimmunologiczne zapalenie tarczycy, ale uszkodzenie gruczołu może wynikać także z innych chorób zapalnych czy działań medycznych (takich jak np. usunięcie tarczycy, napromienianie okolic szyi, leczenie jodem radioaktywnym, przyjmowanie niektórych leków). Wtórna niedoczynność tarczycy spowodowana jest niedoborem lub brakiem tyreotropiny (TSH). Warto wiedzieć, że nie jest to hormon tarczycy, a przysadki mózgowej i odpowiada za regulację pracy tarczycy. Niedoczynność przysadki mogą powodować choroby zapalne, nowotwory, urazy czy inne uszkodzenia. Trzeciorzędowa niedoczynność tarczycy związana jest z uszkodzeniem podwzgórza i niedoborem tyreoliberyny, czyli hormonu uwalniającego tyreotropinę. Najczęstszą przyczyną niedoczynności tarczycy jest wspomniana powyżej choroba Hashimoto, czyli zapalenie autoimmunologiczne z przeciwciałami przeciwko tyreoperoksydazie (anty-TPO) i tyreoglobulinie (anty- Tg). Istotą choroby jest powolne niszczenie komórek gruczołu przez komórki własnego układu immunologicznego, co stopniowo prowadzi do rozwoju niedoczynności tarczycy. Niedoczynność tarczycy – badania Pamiętaj, że zaobserwowanie jakichkolwiek niepokojących objawów wymaga konsultacji z lekarzem, który w oparciu o Twój wywiad i badanie fizykalne zleci wykonanie odpowiednich badań. Podstawowe badania laboratoryjne przydatne w diagnostyce chorób tarczycy obejmują: stężenie TSH w surowicy krwi, które wzrasta w pierwotnej niedoczynności ( w uproszczeniu: przysadka próbuje pobudzić tarczycę do działania) i maleje we wtórnej i trzeciorzędowej niedoczynności stężenie FT4 i FT3. stężenie anty-TPO (wzrost przeciwciał przeciwtarczycowych anty-TPO w autoimmunologicznym zapaleniu). Wszystkie powyższe badania możesz wykonać w DIAGNOSTYCE. Sprawdź również e-pakiety tarczycowe W celu odpowiedniej interpretacji wyników, udaj się do swojego lekarza, który może zalecić dodatkowe badania diagnostyczne np. USG tarczycy. Niedoczynność tarczycy – objawy Objawy niedoczynności tarczycy mogą być bardzo różnorodne i dotyczyć wielu układów. Najmocniej nasilone są zwykle w niedoczynności pierwotnej. Warto wiedzieć, że poniższe symptomy mogą wystąpić w różnych konfiguracjach i nasileniu, ale zaobserwowanie pojedynczych z nich nie oznacza, że na pewno cierpisz na niedoczynność tarczycy. Objawy gastryczne mogą równie dobrze świadczyć o problemach jelitowych, a ogólne zmęczenie być spowodowane szeregiem innych przyczyn. Dlatego tak ważna jest konsultacja ze specjalistą, który skieruje diagnostykę w odpowiednim kierunku. Niedoczynność tarczycy – objawy przyrost masy ciała, wzmożona męczliwość, osłabienie, ospałość, uczucie zimna, chłodna, sucha i blada skóra, spadek potliwości, obrzęk podskórny (zmiana rysów twarzy, obrzęk powiek i rąk), niskie ciśnienie tętnicze, wolne tętno, ochrypły głos, powiększenie języka, objawy nieżytu górnych dróg oddechowych, przewlekłe zaparcia, bóle mięśni i obrzęki stawów, problemy z koncentracją uwagi, zaburzenia pamięci, rozchwianie emocjonalne, depresja, łamliwe włosy i wzmożone wypadanie włosów, zmiany w układzie nerwowym (np. zespół cieśni nadgarstka), zaburzenia miesiączkowania, niepłodność, zaburzenia libido, opóźnienie wzrastania i zaburzenia dojrzewania płciowego u dzieci. Niedoczynność tarczycy- skutki Zapamiętaj, że ciężka, nieleczona niedoczynność tarczycy może stanowić stan zagrożenia życia, jakim jest śpiączka hipometaboliczna. Do jej rozwoju mogą przyczynić się inne choroby np. poważne infekcje, zawał serca czy spożycie niektórych leków. W przebiegu śpiączki hipometabolicznej dochodzi do spadku częstości akcji serca, spadku ciśnienia tętniczego krwi, obniżenia temperatury organizmu, kwasicy oddechowej, hipoglikemii, obrzęków, zaburzeń elektrolitowych, otępienia lub śpiączki i wstrząsu. Może prowadzić do śmierci i wymaga leczenia na oddziale intensywnej terapii. Niedoczynność tarczycy w ciąży Ciąża to stan szczególny, w którym choroby matki mogą wywierać wpływ na rozwijający się płód. Niedobór hormonów tarczycy jest szczególnie niebezpieczny i może prowadzić do poronień, przedwczesnego porodu czy poważnych nieprawidłowości w rozwoju ośrodkowego układu nerwowego. Dlatego tak ważna jest kontrola pracy tarczycy w ciąży i skuteczne leczenie zaburzeń. Według polskich zaleceń, normy TSH dla kobiet ciężarnych są inne niż dla reszty populacji. Jeśli cierpisz na zdiagnozowaną niedoczynność tarczycy, koniecznie poinformuj o tym swojego ginekologa, zanim rozpoczniesz starania o dziecko. Leczenie niedoczynności tarczycy Postępowanie w niedoczynności tarczycy to przede wszystkim leczenie substytucyjne, czyli dostarczanie organizmowi brakującego hormonu. Lewotyroksynę, syntetyczny analog naturalnej tyroksyny, stosuje się na czczo, w dawce dostosowanej indywidualnie, pod kontrolą TSH. Takie leczenie zazwyczaj musi być prowadzone do końca życia. Bibliografia: Interna Szczeklika – P. Gajewski, A. Szczeklik Położnictwo i ginekologia – G. H. Bręborowicz Niedoczynność tarczycy to choroba wywołująca szereg objawów. W skrajnych przypadkach może stanowić stan zagrożenia życia. Sprawdź, czym charakteryzuje się choroba, jakie są jej przyczyny i objawy. Czym jest niedoczynność tarczycy? Jakie są przyczyny niedoczynności tarczycy? Jakie są objawy niedoczynności tarczycy? Czym jest niedoczynność tarczycy? Niedoczynność tarczycy to stan niedoboru hormonów tarczycy. Wyróżnia się trzeciorzędową, pierwotną i wtórną niedoczynność tarczycy. Jest wiele przyczyn, a także objawów tej choroby. Zazwyczaj do objawów należą różne, często wielonarządowe choroby. Niedoczynność tarczycy jest chorobą groźną, dolegliwą, a w skrajnych przypadkach zagrażającą życiu. Jakie są przyczyny niedoczynności tarczycy? Tarczyca jest gruczołem wydzielania wewnętrznego. Mieści się w w dolnej i przedniej części szyi. Hormony tego gruczołu, czyli tyroksyna T4 i trijodotyronina T3, służą do regulacji przemian metabolicznych w ustroju. Niedobór owych hormonów prowadzi z kolei do spowolnienia metabolizmu. Pierwotna niedoczynność tarczycy jest z kolei wywoływana uszkodzeniem tarczycy. Do najczęstszych przyczyn niedoczynności tarczycy należy choroba Hashimoto. Jest to przewlekłe autoimmunologiczne zapalenie tarczycy. Do innych powodów powstania owych dolegliwości należą też rozmaite działania medyczne, np. leczenie radioaktywnym jodem, napromieniowanie okolic szyi, usunięcie tarczycy, przyjmowanie niektórych leków, a także różne choroby zapalne. Niedoczynność tarczycy wtórna jest natomiast powodowana brakiem albo niedoborem tyreotropiny TSH. Ten hormon przysadki mózgowej odpowiada za regulację pracy tarczycy. Niedoczynność przysadki może być spowodowana różnymi chorobami, np. nowotworami, chorobami zapalnymi, a także uszkodzeniami czy urazami. Niedoczynność trzeciorzędowa jest z kolei związana z uszkodzeniem podwzgórza oraz niedoborem tyreoliberyny (jest to hormon uwalniający tyreotropinę). Jakie są objawy niedoczynności tarczycy? Wyróżnia się wiele objawów niedoczynności tarczycy. Objawy są zazwyczaj nasilone w niedoczynności pierwotnej. W przypadku zauważenia u siebie przedstawionych objawów należy skonsultować się z lekarzem specjalistą. Nie wszystkie z nich świadczą jednoznacznie o chorobie tarczycy, czego przykładem mogą być np. objawy gastryczne, które często wskazują np. na problemy jelitowe i związane z układem pokarmowym. Dlatego konsultacja ze specjalistą i przeprowadzenie odpowiednich badań są tak ważne. Do najczęstszych objawów niedoczynności tarczycy należą obrzęki podskórne (zmiana rysów twarzy, obrzęki rąk, powiek),skóra sucha, blada, chłodna, spadek potliwości, niskie ciśnienie tętnicze, wolne tętno, bóle mięśni, obrzęki stawów. Ponadto wyróżnia się też przewlekłe zaparcia, opóźnienie wzrastania i zaburzenia dojrzewania płciowego u dzieci, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia libido, niepłodność, łamliwe włosy i wzmożone wypadanie włosów. Do innych objawów należą też zmiany w układzie nerwowym, np. zespół cieśni nadgarstka, a także powiększenie języka, ochrypły głos, objawy nieżytu górnych dróg oddechowych, osłabienie, ospałość, wzmożona męczliwość, przyrost masy ciała czy uczucie zimna. Pozostałe objawy to również rozchwianie emocjonalne, zaburzenia pamięci, depresja oraz problemy z koncentracją uwagi. Przeczytaj więcej o niedoczynności tarczycy na stronie: Dowiedz się, jakie są skutki niedoczynności tarczy, czy choroba jest groźna w ciąży albo w jaki sposób leczyć chorobę. Niskie ciśnienie krwi w ciąży to ciśnienie poniżej 100/60 mmHg. Objawia się zawrotami głowy, omdleniami i brakiem energii u przyszłej mamy. Jego przyczyną może być anemia, niedoczynność tarczycy lub odwodnienie. Najprostszym sposobem podniesienia ciśnienia w ciąży mogą być aktywność i zdrowy tryb życia. Nieznacznie niskie ciśnienie nie jest groźne dla zdrowia kobiety i dziecka, jeżeli jednak są to duże i utrzymujące się spadki, koniecznie trzeba je leczyć, gdyż może zakłócić przebieg ciąży. Niskie ciśnienie w ciąży najczęściej nie jest powodem do obaw o zdrowie kobiety i dziecka (w przeciwieństwie do wysokiego ciśnienia). Z reguły skutkuje jednak gorszym samopoczuciem ciężarnej. Przyszłej mamie brakuje energii, jest osłabiona i ospała. Na szczęście niskie ciśnienie w ciąży jest stanem przejściowym, najczęściej dokucza na początku ciąży, a w III trymestrze zazwyczaj wraca do normy. Spis treści: Kiedy ciśnie w ciąży jest za niskie? Czy niskie ciśnienie w ciąży może być niebezpieczne? Objawy niskiego ciśnienia w ciąży Przyczyny niskiego ciśnienia w ciąży Jak podnieść niskie ciśnienie w ciąży? Kiedy do szpitala z niskim ciśnienie? Kiedy ciśnienie w ciąży jest za niskie? Niskie ciśnienie tętnicze rozpoznawane jest na podstawie serii pomiarów, które powinny być przeprowadzane w różnych dniach, ale w podobnych warunkach. Jeżeli każdy z pomiarów wskaże wartość niższą niż 100/60 mmHg, oznacza to, że dana osoba rzeczywiście cierpni na niskie ciśnienie. Prawidłowe ciśnienie w ciąży wynosi 120/80 mmHg. O niedociśnieniu krwi (hipotensja, hipotonia) mówimy, gdy: ciśnienie skurczowe jest niższe niż 100 mmHg lub ciśnienie rozkurczowe jest niższe niż 60 mmHg. Jakie ciśnienie krwi w ciąży uznaje się za prawidłowe? Optymalne ciśnienie tętnicze skurczowe mieści się w przedziale 120–129 mm Hg, ciśnienie rozkurczowe – od 80 do 84 mm Hg. Prawidłowo różnica między ciśnieniem rozkurczowym a skurczowym powinna wynosić od 30 do 50 mm Hg. Za niskie ciśnienie krwi uznaje się to, które jest poniżej normy. Czy niskie ciśnienie w ciąży może być niebezpieczne? Zdaniem specjalistów niskie ciśnienie w ciąży nie powinno zagrażać życiu matki lub dziecka. Zdarza się jednak, że długo utrzymujące się niskie ciśnienie może być niebezpieczne. Może być np. przyczyną odwodnienia kobiety. Dużym zagrożeniem związanym z zawrotami głowy (spowodowanymi niskim ciśnieniem w ciąży) jest upadek ciężarnej. Może wtedy dojść do groźnego urazu głowy lub brzucha kobiety (a co za tym idzie – dziecka, które znajduje się w brzuchu matki). Najpoważniejszą, ale też bardzo rzadką konsekwencją niskiego ciśnienia jest niedokrwienie dziecka i niewydolność łożyska. Może to spowodować zahamowanie wzrostu płodu – tzw. hipotrofię, wady ośrodkowego układu nerwowego płodu, poród przedwczesny lub poronienie. Niektóre kobiety zastanawiają się, czy niskie ciśnienie może być objawem ciąży. Owszem, niskie ciśnienie może być jedną ze zmian, które odczuwa kobieta po zapłodnieniu. W czasie ciąży zachodzi wiele procesów, które wpływają między innymi na obniżenie ciśnienia krwi. Objawy niskiego ciśnienia w ciąży Na początku ciąży wiele przyszłych mam odczuwa brak energii życiowej i sił witalnych. Ma to związek z fizjologicznym niedociśnieniem, które pojawia się w tym okresie. Zwykle stwierdza je lekarz ginekolog podczas kontrolnej wizyty. Przy większym spadku ciśnienia u ciężarnej mogą się pojawić: osłabienie, mroczki przed oczami, zaburzenia widzenia, szumy w uszach, bóle i zawroty głowy, omdlenia. Niskiemu ciśnieniu krwi w ciąży może towarzyszyć wysoki puls i przyspieszone bicie serca. Nie jest to powód do szczególnego niepokoju, gdyż tętno u ciężarnej wzrasta o nawet 20 uderzeń na minutę. Wynika to z tego, ze przy niskim ciśnieniu serce musi się mocniej napracować, aby przepompować więcej krwi (w czasie ciąży jej ilość w organizmie wyraźnie się zwiększa). To dzięki szybkiej pracy serca organizm może być dobrze ukrwiony i dotleniony. Przyczyny niskiego ciśnienia w ciąży Ciśnienie tętnicze krwi spada od początku ciąży. Ciśnienie skurczowe może być niższe o 5-10 mmHg, a rozkurczowe nawet o 15 mmHg. I jest to zupełnie normalne. Dlatego mówi się o fizjologicznym niedociśnieniu. Za niższe wartości odpowiada jeden z ciążowych hormonów – progesteron. Rozluźnia mięśnie, aby nie dochodziło do przedwczesnych skurczów macicy. W ten sposób zmniejsza ryzyko poronienia. Przy okazji rozszerzają się również naczynia krwionośne, aby do dziecka dopływało więcej krwi. Im szersze naczynia krwionośne, tym ciśnienie płynącej nimi krwi niższe. Gorsze samopoczucie kobiety w pierwszych tygodniach ciąży, gorzej dotleniony mózg i inne przykre objawy niedociśnienia to tak naprawdę cena, jaką płaci ona za to, aby dziecko miało lepsze warunki do rozwoju. Przyczyny niskiego ciśnienia krwi w ciąży: niedoczynność tarczycy, anemia, niedożywienie, długie leżenie, odwodnienie, częste wymioty, przegrzanie, długotrwałe stanie, nagła zmiana pozycji. Jak podnieść niskie ciśnienie w ciąży? W większości przypadków z niskim ciśnieniem można sobie poradzić bez leczenia. Domowe sposoby na podniesienie ciśnienia: picie dużej ilości płynów – często i małymi łykami, w ten sposób najlepiej nawodni się organizm, to ważne, zwłaszcza gdy cierpi się na uciążliwe wymioty na początku ciąży; kobieta w ciąży musi przyjmować w ciągu dnia minimum 2–2,5 litra wody, unikanie przegrzania – zrezygnować z gorących kąpieli, grubego ubierania się; gdy jest za gorąco, żyły się rozszerzają i ciśnienie krwi jeszcze bardziej się obniża; z tego powodu nie powinno się korzystać też z sauny, aktywność fizyczna – przy długim staniu lub siedzeniu, pojawiają się kłopoty z krążeniem krwi, mniej tlenu dopływa do mózgu i łatwiej pojawiają się zawroty głowy lub nawet omdlenia, spanie na boku (najlepiej lewym, co poprawia przepływ krwi i dotlenienie całego organizmu) – pod koniec ciąży niskie ciśnienie może pojawiać się, gdy leży się na plecach, wówczas brzuch uciska główne naczynia krwionośne, co może być przyczyną zawrotów głowy, zwłaszcza gdy długo leży się w takiej pozycji, wstawanie powoli – po nocnym wypoczynku, dłuższym siedzeniu przed telewizorem trzeba zmieniać pozycję powoli, aby nie zakręciło się w głowie (ten nagły spadek ciśnienia krwi nosi nazwę niedociśnienia ortostatycznego), picie kawy lub herbaty – nie można przesadzać z ilością kofeiny, ale picie kawy w ciąży i herbaty nie jest zabronione. Mająca działanie pobudzające kawa może pomóc przy niskim ciśnieniu w ciąży, ale warto ograniczyć jej picie do maksymalnie 2 filiżanek. Kiedy do szpitala przy niskim ciśnieniu w ciąży? Jeżeli kobiecie w ciąży oprócz niskiego ciśnienia dokuczają także bóle głowy, omdlenia, mroczki przed oczami i osłabienie powinna udać się do lekarza. Jeżeli przyszła mama czuje, że robi się jej słabo, jak najszybciej powinna usiąść – najlepiej na podłodze. Specjalista ustali przyczynę niskiego ciśnienia krwi i poradzi, jak je podnieść. Konsultacji lekarskiej wymaga również niskie ciśnienie w ciąży wynoszące 80/50 mmHg. Zobacz także: Dolegliwości w ciąży – 8 typowych dolegliwości wg trymestru ciąży Zatrucie ciążowe: przyczyny, objawy i przebieg gestozy. Kiedy jechać do szpitala? Dziwne dolegliwości w ciąży – które powinny niepokoić? Data aktualizacji: 28 lipca 2022 Niedoczynność tarczycy polega na zmniejszonej produkcji hormonów odpowiedzialnych w organizmie m. in. za metabolizm. Kojarzona jest więc z niekontrolowanym przybieraniem na wadze. Czy rzeczywiście zawsze przy niedoczynności tarczycy się tyje? Czy są sposoby, by przy tym schorzeniu uniknąć otyłości? Co to jest niedoczynność tarczycy? Tarczyca jest gruczołem wydzielania wewnętrznego produkującego hormony: trójjodotyroninę, tyroksynę i kalcytoninę. Ich właściwa ilość w organizmie reguluje metabolizm w poszczególnych narządach i tkankach. Przyczynami niedoczynności mogą być: przewlekłe autoimmunologiczne zapalenie tarczycy (choroba Hashimoto), stan po chirurgicznym usunięciu tarczycy, po leczeniu jodem radioaktywnym. lub na skutek przedawkowania leków przeciwtarczycowych. Kiedy gruczoł tarczowy pracuje nieprawidłowo, ilość wydzielanych przez niego hormonów może być zbyt mała lub zbyt wysoka, w zależności od rodzaju dysfunkcji. Obniżona produkcja nazywana jest niedoczynnością tarczycy, zawyżona – jej nadczynnością. Zatem czy niedoczynność tarczycy prowadzi do tycia czy chudnięcia? Skoro przy niedoczynności gruczołu ilość hormonów odpowiedzialnych za metabolizm – czyli przemianę materii – jest niewystarczająca, w konsekwencji może prowadzić to do zwiększenia masy ciała bez zmiany trybu życia i żywieniowych przyzwyczajeń. Innymi objawami niedoczynności poza przyrostem masy ciała są: uczucie ciągłego zimna, zmęczenie/senność, depresja, zaburzenia pamięci, rzadsze oddawanie stolca/zaparcia, spowolnienie czynności serca, niskie ciśnienie tętnicze, sucha łuszcząca się blada skóra, suche włosy; Niedoczynność tarczycy – tycie czy puchnięcie? Niektórzy pacjenci zmagający się z niedoczynnością tarczycy narzekają również na obrzęki, można więc zadać pytanie, czy problemem przy tym schorzeniu jest tycie czy puchnięcie. Podczas zmniejszonej produkcji hormonów tarczycy dość często występuje obrzęk śluzowaty. Jest on jednym ze skutków spowolnienia metabolizmu, powstaje przede wszystkim w miejscach nagromadzenia tkanki łącznej wiotkiej: na twarzy, dłoniach, w okolicach powiek; Obrzęk i przybieranie na wadze mogą współistnieć podczas niedoczynności gruczołu tarczowego, przeważnie spowodowanej autoimmunologiczną chorobą Hashimoto. Przyczyny tycia przy niedoczynności tarczycy Przy niedoczynności tarczycy przyczyn tycia może być kilka. Zależy to od zastosowanego leczenia, postępowania pacjenta, jego ogólnego stanu zdrowia, podłoża niedoczynności i innych czynników. Powody najczęściej występujące to: obrzęki, np. obrzęk śluzowaty – ich przyczyną jest zatrzymywanie wody w organizmie, a tym samym zwiększenie masy ciała; początek leczenia niedoczynności z reguły powoduje utratę wagi, która swe podłoże ma właśnie nie z zawartością tkanki tłuszczowej, ale spadkiem nadmiaru wody, zmiana nawyków żywieniowych– zmniejszona aktywność gruczołu tarczowego często powoduje objawy podobne do symptomów depresji, dlatego wielu pacjentów z niedoczynnością zmienia swoją dietę, zwiększając m. in. spożycie słodyczy celem poprawiających nastrój i w ten sposób przybiera na wadze, spadek przemiany materii– poważna niedoczynność tarczycy powoduje spadek przemiany materii organizmu nawet o kilkadziesiąt procent, subkliniczna niedoczynność tarczycy– utajona niedoczynność, niedająca charakterystycznych objawów – może powodować tycie, ponieważ przez brak symptomów często jest nieleczona, a niewyrównany poziom hormonów obniża metabolizm, choroby współistniejące– dotyczą szczególnie pacjentów, u których niedoczynność spowodowana jest chorobą Hashimoto – chorobie tej często towarzyszą inne schorzenia autoimmunologiczne, jak choćby cukrzyca typu 1, powodujące trudny do kontrolowania przyrost masy ciała, uczucie osłabienia i szybkie męczenie – jeden z objawów towarzyszących niedoczynności gruczołu tarczowego, prowadzi często do zmiany trybu życia i zmniejszenia aktywności fizycznej; Czy przy niedoczynności zawsze się tyje? Często pacjenci zadają pytanie, czy przy niedoczynności tarczycy zawsze się tyje? Niektórzy nawet lekko podwyższonym poziomem TSH we krwi tłumaczą swoją nadwagę lub otyłość. W rzeczywistości nie jLeczest jednak tak, że nawet lekka niedoczynność powoduje niekontrolowane zwiększenie masy ciała. Schorzenie leczone lekami wyrównującymi poziom TSH i hormonów tarczycy nie powoduje zwiększania masy ciała. Gwałtowne tycie, następujące mimo niezmienionego trybu życia i pozostania przy wcześniejszych nawykach żywieniowych, może wystąpić przy głębokiej niedoczynności wywołanej poważnym schorzeniem gruczołu. Może to być np. rozległy stan zapalny powodujący silne zaburzenia pracy tarczycy i nagły spadek wydzielania przez nią hormonów odpowiedzialnych za przemianę materii. Niedoczynność tarczycy a tycie w ciąży Niestety kobiet w ciąży również może dotknąć niedoczynność tarczycy wynikająca z jej małego rozmiaru. Objawy wtedy są takie same jak przy zwykłej niedoczynności, jednak o wiele trudniej ją wykryć u przyszłych mam, gdyż ich ciało w tym okresie ulega wielkim zmianom. Nie należy, zwłaszcza w takim stanie, bagatelizować żadnej zmiany. Kobietom w ciąży przy niedoczynności tarczycy towarzyszy nadmierne tycie, które nie jest odpowiednie do rozwoju płodu. Leki na niedoczynność tarczycy a tycie Wielu pacjentów rozpoczynających leczenie zaburzeń pracy gruczołu tarczowego boi się reakcji na leki. Przyjmowanie hormonów kojarzy się powszechnie z wieloma skutkami ubocznymi, wśród których do najczęściej występujących należą nagły wzrost lub spadek masy ciała. Czy po lekach na niedoczynność tarczycy się tyje? Przeciwnie – leki takie podwyższają w organizmie poziom wydzielanych przez gruczoł hormonów. To ich niedobór przyczynia się do obniżenia metabolizmu, zatem wyrównanie ich poziomu pozwala zredukować kilogramy. Dużo zależy od dawkowania zastosowanego przez endokrynologa. Niekiedy, gdy dawka jest zbyt wysoka, organizm zachowuje się, jak przy nadczynności tarczycy, a pacjent wówczas chudnie. Jeśli jednak dawki leków są dobrze dobrane i skutecznie wyrównują poziom hormonów tarczycy, choroba nie wpływa na zaburzenia masy ciała. A jakie leki się przyjmuje? Zazwyczaj lekarze przepisują lewotyroksynę, a także zalecają wykonywanie regularnych badań okresowych na tarczycę. Leczenie niestety trwa do końca życia. Czy ten artykuł był dla Ciebie pomocny? Dziękujemy za przeczytanie naszego artykułu do końca. Jeśli chcesz być na bieżąco z informacjami na temat zdrowia i zdrowego stylu życia, zapraszamy na nasz portal ponownie!

niskie ciśnienie niedoczynność tarczycy